نماز جماعت
ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱/۱۸ 

امام صادق (علیه السلام) :

هر کس  در نماز جماعت شرکت می کند مورد اعتماد است و در دین و ایمان او شک و تردید نکنید و اگر در موضوعی شهادت داد، شهادت او را به خوبی و نیکی قبول کنید.

(مستدرک الوسائل)


کلمات کلیدی:
 
ترک جهاد کردن
ساعت ٢:۱٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٩ 

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمودند:

هر کس جهاد (با دشمن خدا) را ترک کند، خدا جامه خواری بر او بپوشاند و او را در معیشت فقیر کند و دینش را بر باد دهد.

بحار الانوار/ج 100


کلمات کلیدی:
 
 
ساعت ٢:٠۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱۱/٢ 

سلام

با عرض ادب و احترام خدمت دوستان گرامی

مطالبی که اخیرا در وبلاگ گذاشته‌ام نثر صریح مقتل امام حسین(علیه السلام)است،اگر با استقبال و نظرات شما یاری نشوم برای ادامه کار امیدی نمی‌ماند.

بازدید و نظرات شما عزیزان امید بیشتری برای ادامه کار من و ارتقا معلومات مذهبی شما را به دنبال خواهد داشت.

التماس دعا


کلمات کلیدی:
 
1-حرکت به سوی کوفه و تقسیم سر شهیدان-2
ساعت ٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٦ 

...خود عمر بن سعد نیز بقیه روز را تا روز دوم تا زوال آفتاب در کربلا ماند، سپس با عیال و اطفال باقیمانده امام حسین (علیه السلام) کوچ کرد، و زنان بر شتران بی جهاز با روی باز و برهنه بین دشمنان حرکت داد در صورتیکه آنها بهترین امانتهای پیامبران بودند و آنان را مانند اسیران ترک و روم در نهایت مصائب و ناراحتی‌ها میراندند.

روایت شده که سرهای اصحاب امام حسین (علیه‌السلام) هفتاد وهشت سر بود که بین قبیله‌های عرب تقسیم شدند، تا به توسط آنها به دربار عبید‌الله بین زیاد و یزید بن معاویه تقرب بجویند!

«قبیله کنده» با سیزده سر بریده آمد که رئیس آنها«قیس بن اشعث» بود.

«قبیلة هوازن» با دوازده سر آمد که رئیس آنها «شمربن ذی الجوشن» بود.

«قبیلة تمیم» با هفده سر.

«قبیلة بنی اسد» با شانزده سر.

«قبیلة مذحج» با هفت سر و سایر مردم نیز با سیزده سرآمدند.

به نقل از: «لهوف» - سید ابن طاووس

ترجمه : علیرضا رجالی تهرانی


کلمات کلیدی:
 
1-حرکت به سوی کوفه و تقسیم سر شهیدان
ساعت ٢:۱٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۱٠/٢٤ 

عمر بن سعد ملعون سر مبارک امام حسین (علیه السلام) را در همان روز عاشورا با «خولی بن یزید اصبحی» و «حمید بن مسلم ازدی» نزد ابن زیاد فرستاد، و دستور داد باقی سرهای یاران و خاندان حضرت را شستشو دادند و آن سرها را با «شمر بن ذی الجوشن» و «قیس بن اشعث» و «عمرو بن حجاج» روانه نمودند، و آنها سرهای مطهر را به کوفه رسانیدند...

 

به نقل از: «لهوف» - سید ابن طاووس

ترجمه : علیرضا رجالی تهرانی


کلمات کلیدی:
 
حرمت
ساعت ۱:٠٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۳٠ 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

هیچ یک از مسلمانان را کوچک و ناچیز نشمارید که خردسالان مسلمانان هم در پیشگاه الهی بزرگند.


کلمات کلیدی:
 
اهانت
ساعت ۱٢:٥۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۳٠ 

امام علی (علیه السلام) فرمودند:

آنکس که روشهای کریمانه و اندرزهای خیرخواهانه اصلاحش ننماید، هتک حرمت و توهین های اجتماعی اصلاحش خواهد کرد.

غررالحکم


کلمات کلیدی:
 
پیمان
ساعت ۱٢:٥٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۳٠ 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمودند:

بر مسلمان واجب است به پیمان خود وفا کند و نسبت به آن صادقانه عمل کند.

مستدرک


کلمات کلیدی:
 
گذشت
ساعت ۱٢:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۳٠ 

امام علی (علیه السلام) فرمودند:

زشت ترین عیبها کم گذشتی از لغزش مردم و بزرگترین گناهان شتاب کردن در انتقام است.

غررالحکم


کلمات کلیدی:
 
صبر
ساعت ۱٢:٥۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۸/۳٠ 

امام موسی کاظم (علیه السلام) فرمودند:

بهتر آن است که طفل در کودکی با سختی و مشکلات اجتناب ناپذیر حیات که غرامت زندگی است روبرو شود تا در جوانی و بزرگسالی، بردبار و صبور باشد.

وسائل الشیعه


کلمات کلیدی:
 
تقویت خوشبینی
ساعت ٢:٤۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٥ 

امام علی (علیه السلام):

چون کسی به تو گمان نیک برد، خوشبینی او را تصدیق کن.

نهج البلاغه


کلمات کلیدی:
 
روش برخورد با متجاوزان
ساعت ٢:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٥ 

امام علی (علیه السلام):

رعایت حق کسی که او حقش را محترم نمی شمارد، نوعی بردگی است.

نهج البلاغه


کلمات کلیدی:
 
ارزش خشم در راه خدا
ساعت ٢:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/٦/٢٥ 

امام علی (علیه السلام):

آن کس که دندان خشم در راه خدا بر هم فشارد، بر کشتن باطل گرایان، توانمند گردد.

نهج البلاغه


کلمات کلیدی:
 
بی خردی
ساعت ۱:٢۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٤ 

امام علی (علیه السلام) فرمودند:

بالاترین بی خردی، زیاده روی در ستایش یا مذمت است.

 

غررالحکم


کلمات کلیدی:
 
زهد
ساعت ۱:٢٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٤ 

امام علی (علیه السلام) در پاسخ پرسش از ماهیت زهد فرمودند:

همه زهد در دو کلمه از قرآن گرد آمده است. خدای سبحان فرمود: تا بر آنچه از دستتان رفته دریغ نخورید و بدانچه به شما داده شادمان مباشید (1) ؛ و آنکه بر گذشته دریغ نخورد و به آینده شادمان نباشد، از دو سوی زهد ورزیده است (2) .

(1) سوره بقره، آیه 237 – (2) نهج البلاغه / کافی / خصال


کلمات کلیدی:
 
فساد
ساعت ۱:۱٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٢٤ 

امام صادق (علیه السلام) فرمودند:

فساد ظاهر ناشی از فاسد بودن باطن است و کسی که سرشت و باطن خویش را اصلاح کند، خداوند ظاهر او را اصلاح خواهد نمود.

 

مصباح الشریعه


کلمات کلیدی:
 
شکایت فاطمه (علیها السلام) از قطع وحی
ساعت ٥:۱٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٤ 

یکی از اندوههای حضرت زهرا (علیها السلام) در فقدان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و اله و سلم)، اندوه معنوی از قطع ارتباط بین زمین و آسمان و قطع وحی و عدم ارتباط ملائکه با زمینیان بود.فاطمه زهرا (علیها السلام) که اهمیت وحی و نزول جبرئیل را بر زمین می‌داند و خود از ملکوتیان است و از برکات این ارتباط خبر دارد، در اندوهی بزرگ به سر می‌برد اما آنچه قابل دقت است اینکه پس از این شکایتها جبرئیل امین بر خانه فاطمه (علیها السلام) فرود آمده و از اخبار آسمان، جان او و علی (علیه السلام) را سیراب نمود و نتیجه این اتصال و ارتباط کتابی معروف به نام صحیفه فاطمیه شد. در این جا به نقل دو روایت در تأسف شدید فاطمه زهرا (علیها السلام) از قطع وحی دقت کنید.

1- از معاذ بن جبل نقل شده است که فاطمه (علیها السلام) پس از وفات رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) فراوان می‌گریست و می‌فرمود:

[ آه ای پدر پس از تو باید شکوه‌های دل را به حضرت جبرئیل گفت، آه که با وفات تو خبرهای آسمانی قطع شد و دیگر برای همیشه از طرف خدا وحی فرود نیامد.](1)

2- از انس بن مالک روایت شده که حضرت زهرا (علیها السلام) پس از پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) با غم و اندوه می‌گریست و می‌فرمود:

[همه از خدائیم و به سوی او بازمی‌گردیم، آه که با وفات پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم) رشته وحی و اخیار آسمانی قطع گردید.](2)

 

(1) نهج الحیاه / ح 37 – (2) نهج الحیاه / ح 36


کلمات کلیدی:
 
شفاعت و شافعه روز قیامت
ساعت ٥:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٧/۳/۱٤ 

روحهای پر کشیده و بزرگتر از هستی هرگز به فکر خود و دردهای خودشان نیستند.همیشه به یاد دیگران و رنجهایشان می‌سوزند و زهرا (علیها السلام) این پرکشیده از تمامی هستی این گونه بود و در اوج بود او از همان ابتدا به فکر امت رسول (صلی الله علیه و اله و سلم) بود. چه در هنگام عقد و چه در هنگام حشر. در هنگام عقد به پدر می‌گوید: پدرجان همه دخترها مهریه خود را درهم و دینار قرار می‌دهند، پس چه فرقی بین من با آنهاست من می‌خواهم مهریه خود را شفاعت از گناهکاران امت شما قرار دهم. این درخواست مورد قبول خدای سبحان واقع شد و جبرئیل فرود آمد و ورقه‌ای از حریر آورد که این مهریه در آن نوشته شده بود. چون هنگام مرگش فرا رسید وصیت کرد آن ورقه را در کفنش قرار دهند و روی سینه‌اش قرار دهند. و فرمود: در هنگامه حشر این ورقه را بدست گیرم و از گناهکاران امت پدرم شفاعت می‌کنم.(1)

از محمد بن مسلم روایت شده که گوید : « از حضرت باقر (علیه السلام) شنیده‌ام که می‌فرماید: حضرت زهرا (علیها السلام) را در مدخل جهنم توقفی ویژه می‌باشد. در روز قیامت بر پیشانی هر کس مومن یا کافر بودن او نگاشته شده است به آن دوستی که گناهان زیادی انجام داده است دستور داده می‌شود که وارد آتش بشود. حضرت بین دو چشم او می‌خواند که وی دوستدار اهل بیت (علیهم السلام) است. آنگاه او می‌گوید ای خدا و ای مولای من! تو مرا فاطمه (علیها السلام) نامیدی و به وسیله من آن کس را که من و ذریه‌ام را دوست‌ می‌دارد، از آتش جدا می‌سازی و وعده تو راست است و تو از نویدی که داده‌ای تخلف نمی‌کنی. خداوند متعال می‌فرماید: راست می‌گویی ای فاطمه (علیها السلام) ، من تو را فاطمه (علیها السلام) نامیدم و به وسیله تو کسی که تو را دوست داشته و به ولایت پذیرفته و ذریه تو را دوست داشته و به ولایت پذیرفته باشد از آتش نجات می‌دهم. وعده من حق است و از نویدی که داده‌ام تخلف نخواهم کرد از آن جهت برای این بنده‌ام فرمان داده‌ام که به آتش برده شود تا تو درباره او شفاعت کنی تا برای فرشتگان و پیامبران و رسولانم و کسانی که در این جایگاه ایستاده‌اند قدر و منزلت تو در نزد من روشن شود که هر کس را بر پیشانی‌اش بخوانی مومن است دستش را بگیری و به بهشت واردش سازی.»(2)

حضرت باقر (علیه السلام) فرمود: « به خدا سوگند ای جابر آن حضرت در آن روز شیعیان و دوستان خود را بسان پرنده‌ای که دانه بد را از دانه خوب تشخیص داده برمی‌چیند شناسایی کرده جدا می‌سازد.»

هنگامی که بر در بهشت شیعیانش اطراف او جمع شدند خداوند به دل آنها می‌افکند که بایستند و روی برگردانند و پشت سرشان را نگاه کنند. خداوند به آنها می‌فرماید: «ای دوستان من! به چه چیز نگاه می‌کنید و چرا روی بر‌گردانده‌اید با اینکه فاطمه (علیها السلام) دختر حبیب من، درباره شما شفاعت کرده است؟» می‌گویند: « پروردگارا! می‌خواهیم قدر و ارزش خود را در این روز بدانیم.» خداوند می‌فرماید: « ای دوستان من! برگردید و به کسی که شما را به خاطر دوستی فاطمه (علیها السلام) به شما جام آبی داده و به کسی که درباره محبت فاطمه (علیها السلام) غیبتی را از شما برطرف ساخته، نگاه کنید، دستش را گرفته و او را وارد بهشت کنید!»

 

(1) چشمه در بستر / مسعود آقایی – (2) فاطمه زهرا (علیه السلام)، شادمانی دل پیامبر (صلی الله علیه و اله و سلم)


کلمات کلیدی:
 
سند فدک
ساعت ۱:٠٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٧ 

بخشی از اقدامات به عمل آمده جهت تثبیت مالکیت فدک برای حضرت زهرا (علیها السلام) به قرار زیر است:

1- نزول آیه قرآن برای به تملیک درآوردن فدک برای فاطمه (علیها السلام)

2- تنظیم سند برای فدک

3- حضور شاهد برای اهداء سند به حضرت زهرا (علیها السلام)

4-اهداء فدک در حضور جمعی از مردم

5-به تصرف درآوردن فدک در زمان حیات پیامبر(صلی الله و علیه و آله و سلم)

طبق شواهد تاریخی پس از نزول آیات قرآن به دستور خدا با توجه به یک قانون الهی و پشتوانه قرآنی با توجه به همه جنبه‌های عرفی و قانونی دیگر از جمله تنظیم سند و مکتوب نمودن با حضور شاهد به حضرت زهرا (علیها السلام) واگذار شد اما با این حال منافقین با کمال جرأت فدک را غصب نمودند.

وقتی آیه  وآت ذاالقربی حقه نازل شد، جبرئیل به سوی خدا عرض کرد:[ یا رسول الله (صلی الله و علیه و آله و سلم) فدک را به فاطمه (علیها السلام) ببخش.] پیامبر اسلام (صلی الله علیه و اله و سلم) نزول آیه و امر الهی را به فاطمه زهرا (علیها السلام) ابلاغ نمود و ادامه داد: « دخترم فدک مال توست، در آن تصرف نما گرچه می‌دانم پس از من آن را غصب می‌کنند و از دست تو می‌گیرند.»

 فیمنعوک ایاه من بعدی  حضرت فاطمه (علیها السلام) فرمود:[ ای رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) تا زنده‌ای من هرگز در باغات فدک تصرفی نخواهم کرد تو بر من سزاوارتری و اموال من مال توست، اما برای اثبات حق من در فدک، مدرک و سند آن را محکم و استوار فرما.]

رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه و اله و سلم) مردم را در منزل خویش جمع کرد، حکم الهی را بر همگان ارائه نمود.

امام باقر (علیه السلام) نقل فرمود:

«رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) پس از نزول آیه ذی القربی فاطمه زهرا (علیها السلام) را طلبید و سند فدک را به اسم آن حضرت نوشت. پس از غصب فدک حضرت فاطمه (علیها السلام) آن را به ابابکر نشان داد و فرمود: [ این نامه و سندی است که رسول خدا (صلی الله علیه و اله و سلم) برای من و فرزندم (برای مالکیت فدک) نوشته است.] (1)

 

سند فدک را آتش زدند

محو نمودن آثار و شواهد حقانیت ادعاهای فاطمه زهرا (علیها السلام) در مورد مالکیت فدک و آتش زدن آن همچون مانع شدن از نگارش حکم خدائی ولایت امیرالمؤمنین(علیه السلام)، یکی از بدترین و زشت‌ترین حیله‌ها و اعمال منافقین صدر اسلام بود. همان کسی که در آخرین لحظات رحلت نبی اعظم اسلام (صلی الله علیه و اله و سلم)، هنگامی که حضرت، احساس خطر نسبت به غصب خلافت مولی امیرالمومنین (علیه السلام) نمودند مانع از کتابت حضرت شد و نگذاشت حضرت دستور خدا را بر کاغذ مکتوب و مستند سازند تا از خطر تأویل و توجیه دور باشد و حکم و صریح و سند رسمی بر آن باشد. همان کس، سند فدک را در کوچه‌های مدینه از فاطمه زهرا (علیها السلام) ربود و نابود نمود تا سند و مدرکی در دست فاطمه (علیها السلام) از نظر قانونی نباشد.

البته امحاء اسناد و ربودن و آتش زدن پرونده‌ها معمولاً در طول تاریخ یکی از روشهای منافقین بوده است. چه اگر موفق به این کار نشوند باب توجیه و تأویل و تحریف معنوی و یا بدعت گذاری را می‌گشایند و این همه در زمان فاطمه زهرا (علیها السلام) در مورد خاندان حضرت رسول (صلی الله علیه و اله و سلم) عملی شد و منافقین را به پیروزی ظاهری رسانید.

[ امتی که عهد و پیمان خدا و پیامبرش را در ولایت و رهبری شکستند و نادیده گرفتند حق ندارند بر پیکر من نماز بگزارند. آنها که نسبت به حق ما ظلم روا داشتند و ارث مرا غاصبانه تصرف کردند و سند مالکیت فدک را از دست من ربودند و به آتش کشیدند.

آنها که گواهان و شاهدان مرا تکذیب نمودند. سوگند بخدا که گواهان من حضرت جبرئیل و میکائیل و امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) و ام‌ایمن بودند.] (2)

 

 

(1) نهج الحیاه / ح 145 – (2) نهج الحیاه / ح 178


 
ارث فاطمه (علیها السلام) و استدلالات ایشان به قرآن
ساعت ۱:٤٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٧/۳/٦ 

فدک ارث نبود هدیه و بخشش پیامبر (صلی الله وعلیه و آله و سلم) بر فاطمه (علیها السلام) در زمان حیات آن بزرگوار بود مدتی در تصرف حضرت بود و اعمال مالکیت از طرف حضرت زهرا (علیها السلام) برآن شده بود لکن در مغالطه علمی و دروغ پردازی، منافقین در صدر اسلام فدک را غصب کردند. نام ارث بر آن گذاردند و سپس با روایتی مجهول و مجعول فریاد برآوردند که انبیاء الهی ارث باقی نمی‌گذارند. برهمین اساس حضرت زهرا (علیها السلام) جهت احقاق حق و ابطال باطل با تکیه بر براهین روشن قرآنی در یک مباحثه علمی ثابت نمودند که اگرچه فدک ارث باشد حق ایشان است و پیامبران دارای ارث و میراث هستند. ایشان اینگونه فرمودند:

" شما خیال می‌کنید که ما هیچگونه ارثی از رسول خدا (صلی الله وعلیه و آله و سلم) نداریم، آیا از احکام جاهلیت پیروی می‌کنید؟

[ آیا آنها حکم جاهلیت را (از تو) می‌خواهند، و چه کسی برای افراد با ایمان بهتراز خدا حکم می‌کند؟! (1) ]

آیا نمی‌فهمید، آیا تردید دارید که من دختر پیغمبر هستم؟ با اینکه چون آفتاب روشن است که من دختر پیامبرم، ای مسلمانان! آیا رواست که من از ارث خود محروم گردم؟

ای پسر ابوقحافه! آیا در قرآن مجید است که تو از پدر ارث ببری، ولی به عقیده تو من نباید از پدرم ارث ببرم؟!

[ کار بسیار عجیب و بدی انجام دادی. (2) ]

آیا عمدا کتاب خدا را ترک کرده واحکام آسمانی را پشت سر انداختی؟

آنجا که خداوند می‌فرماید: [ و سلیمان از داود، ارث برد. (3) ]

و در داستان حضرت یحیی بن ذکریا، از قول ذکریا می‌فرماید:

[ خدایا به قدرتت، جانشینی به من ببخش که وارث من وآل یعقوب باشد. (4) ]

و نیز می فرماید:

[ و خویشاوندان، نسبت به یکدیگر و از دیگران در احکامی که خدا مقرر داشته سزاوارترند. (5) ]

و می‌فرماید:

[ خداوند به شما درباره فرزندانتان سفارش می‌کند که از میراث برای پسر به اندازه سهم دو دختر باشد. (6) ]

و می‌فرماید:

[ اگر ثروتی از خود بجای گذاشت، وصیت به پدر و مادر و نزدیکان به طور شایسته کند، این حقی است بر پرهیزگاران (7) ]

شما گمان می‌برید که من از برای من حظ و نصیبی (از ارث پدر) نیست و نباید از پدرم ارث ببرم، و قرابتی بین ما وجود ندارد؟!

خداوند متعال در این آیات شریفه، همه مردم را بطورعموم در نظر گرفته است و آیا همه طبقات مشمول این آیات نیستند؟ و پدرم از عمومیت این آیات خارج است؟ آیا من و پدرم از افراد یک ملت و آئین نیستیم؟ آیا شما در تشخیص عموم و خصوص و دلالت آیات قرآن، از پدر و پسرعمویم آگاه‌ترید؟

امروز چنین کنید، ولی فردای قیامت، خدای بزرگ بین ما و شما داوری می‌کند، در آن روز پیشوا، پیامبر(صلی الله وعلیه و آله و سلم) است، و در آن وعده‌گاه، اهل باطل در خسران عظیمی قرارگرفته‌اند ولی پشیمانی آنها هیچگونه سودی به حالشان نخواهد داشت. "

[ هر خبری (که خداوند به شما داده، سرانجام) قرارگاهی دارد. (8) ]

[ بزودی خواهید دانست، چه کسی عذاب خوار‌کننده به سراغش خواهد آمد و مجازات جاودان بر او وارد خواهد شد. (9) ](*)

 

(1) مائده / 50 - (2) مریم / 27 - (3) نحل / 16 - (4) مریم / 5،6 - (5) انفال / 75 - (6) نساء / 12 - (7) بقره / 180 - (8) انعام / 67 - (9) هود / 39 - (*) ترجمه بیت الاحزان / ص 195  /  برگرفته از فرهنگ فاطمیه


کلمات کلیدی: